Театарџиите и критичарите беа соогласни дека публиката била целосно заробена од едноставната, но моќна и впечатлива естетика на креативниот тим предводен од Благој Мицевски и радикалното преосмислување на Блондел, кое ја соголува класичната трагедија до нејзината апсолутна суштина.
Неговиот црвено-црн визуелен јазик беше надополнет со таинствената атмосфера на светлото на Џонатан Хикс, музиката на Александар Димовски (која стана добра, порезонантна и подлабоко интуитивна дури во вториот дел од претставата), како и со кинематографската визуализација на Владимир Переловски.
